ERVARINGEN

Borstreductie


 

Kies een behandeling en lees meer over de ervaringen van de patiënten van de Bauland kliniek.


73%

Klanttevredenheid

81%

Zou ons aanbevelen


Nicole


Afgelopen februari naar de huisarts gegaan omdat mijn borsten steeds meer pijn deden. Er was niets mis mee, alleen de grote.
De grote van mijn borsten gingen ook steeds meer mijn leven beheersen. Ik ging er dingen voor laten.

De huisarts gaf mij een verwijsbrief mee en de naam van de site in Mill. (sanavisie)

Thuis gekomen meteen de site opgezocht. Deze was zeer helder. Hierop stond ook vermeld dat er 4 dagen later een informatie avond was.
Deze avond was erg uitgebreid er kwam van alles aan bod. Ik had mij niet gerealiseerd dat een borstverkleining een flinke operatie was. En dat de genezing enkele weken in beslag zouden nemen.

Toch een afspraak gemaakt bij dokter Bauland.
Deze afspraak was in maart.
Hier ging ik naar toe met het idee, even een informatie gesprekje. Dan maken we nog een afspraak en dan wordt alles bekeken en verder door gesproken.
Niets van dit alles. Eerst een gesprek met een verpleegkundige, of de informatie avond duidelijk was en wat ik nu precies wilde. Even later kwam dokter Bauland er bij.
Weer uitgelegd dat ik dingen in mijn leven ging laten omdat mijn borsten anders pijn deden.
En de pijn nog lang aan hield. Dat was genoeg om te opereren. Er werden foto’s gemaakt en de aanvraag naar de zorgverzekering werd verzorgd door sanavisie.

Na dit gesprek kon ik meteen bij de anesthesist terecht. Met een medicijnen tray stond ik een uurtje later weer buiten.

Een week later viel de afwijzing op de mat van de zorgverzekering. Er was nog geen overeenkomst met sanavisie. Naar Mill gebeld zij verzekerde mij dat dit goed ging komen.
Eind juni kreeg ik bericht dat ik alles vergoed kreeg.

Op 1 juli werd ik om 11.30 uur verwacht in Mill. Hier kreeg ik meteen te horen dat het een beetje uitliep. Even later kreeg ik een kamertje toegewezen. Hier mocht ik even wachten.

Als ik al na moest denken wat mijn geboorte datum was, dan was dat hier snel voorbij. Iedere keer als er iemand aan mijn bed stond dan werd eerst mijn geboorte datum gevraagd.
Tijdens het inbrengen van het infuus had ik het erg koud, ik kreeg een heerlijke warme deken en kon me weer ontspannen.
Een uurtje of 3 later werd ik weer wakker, en mocht ik al snel naar een kamer.
Hier kon ik mijn man bellen.
Deze mocht meteen komen. Er is een ruime bezoek tijd voor gezinsleden.
Na het bezoek van mijn man is er met 2 verpleegkundigen mijn sport bh aangemeten.
Ik kon mee kijken met een spiegel. Ik was vanaf het 1ste moment blij met het resultaat.

De volgende morgen was dokter Bauland er al vroeg voor de controles. Na het ontbijt mocht ik dan naar huis. Om 10.00 uur was ik al heerlijk thuis op de bank.
Mijn gsm ingesteld omdat ik anders de medicijnen vergat. Totaal geen pijn gehad.

Op maandag belde er iemand van sanavisie hoe het zat met de pijn en de wond.
Hier was niets mis mee.

Twee weken later had ik een afspraak om de pleisters en de knoopjes van de hechtingen te laten verwijderen. Dit was bij een verpleegkundige, zij kon mijn vragen over het herstel goed beantwoorden.

Zes weken na de operatie nog een afspraak met dokter Bauland. Het zag er erg netjes uit, en als alles met mij goed ging mocht ik weer alles doen.
Dat was in ieder geval een nieuwe bh kopen.

Ik voel me heerlijk. Ik heb hier jaren over nagedacht, en als ik nu alles bij elkaar optel had ik het jaren eerder moeten laten doen.
Bauland Kliniek heeft hier wel aan meegewerkt. Voelde mij daar erg op mijn gemak.

Met vriendelijke groet Nicole

G.M.


Het is nu 7 weken geleden dat ik een borstverkleining heb ondergaan bij SanaVisie in Mill.

Ik ben 40 jaar en worstelde al sinds jong meisje met te grote borsten. Ik ben maar klein van stuk en was “te goed bedeeld”.

Verschrikkelijk vond ik het. Na enkele zwangerschappen werd het alleen maar meer en sinds enkele jaren had ik ook vaker last van mijn schouders. Maar ja ik durfde een operatie eigenlijk niet aan . Moest ik wel in een gezond lijf laten snijden. Na heel veel wikken en wegen ben ik 2 jaar geleden op een informatieavond geweest in Mill. Ik wilde alleen maar eens weten hoe het allemaal in zijn werk zou gaan.

Ik had er wel meteen een goed gevoel over en dacht als ik me laat opereren dan doe ik het hier.

Uiteindelijk heeft het dus nog een tijd geduurd voordat ik de eerste stap zette en naar de huisarts ging. Omdat er in de thuissituatie het een en ander geregeld moest worden heb ik nog een half jaar moeten wachten voor ik aan de beurt was.

Ik was er dan ook echt klaar voor.

De operatie is goed verlopen. Heb geen pijn gehad na de operatie. Dit had ik echt niet verwacht.
Wat ik wel moeilijk vond was het op de rug slapen. Al met al is het me reuze meegevallen.

Misschien had ik het eerder moeten laten doen maar ik denk dat ik er eerder ook nog niet aan toe was.

Ben afgelopen week weer eens gaan winkelen en ben helemaal blij. Ik kan zomaar jasjes en bloesjes dicht!

Daarnaast heb ik de afgelopen weken al veel complimenten gehad. En veel vragen of ik ben afgevallen.

Familie en vrienden zeggen dat ik nu in het geheel een stuk slanker lijk.

G.M.

Natasja


Na een behoorlijke periode van wikken en wegen, plussen en minnen en mitsen en maren, heb ik in januari 2011 het besluit genomen om een borstverkleining door te zetten. Mijn veel te grote borsten met ook nog eens een cupmaat verschil; ik was er helemaal klaar mee.

Natuurlijk had ik alle mogelijke info over de ingreep al verzameld en dat ik de operatie zou laten doen door dr. Bauland bij kliniek Bauland Kliniek in Mill stond voor mij al langer vast. De vele positieve ervaringen van patiënten op internet die door dr. Bauland en zijn team waren behandeld was daarvoor de reden.

Begin februari contact gezocht met Bauland Kliniek en binnen 2 weken had ik al een afspraak voor een eerste gesprek. In dit gesprek met een verpleegkundige werd een uitgebreide vragenlijst doorlopen en alles uitgelegd wat ik mocht verwachten van de operatie en de nazorg. Voor mijn vragen werd alle tijd en ruimte geboden. Halverwege dit eerste gesprek sloot dr. Bauland aan.

Dr. Bauland toetste of ik nog vragen aan hem had en of er voldoende medische redenen waren voor de ingreep. Nou, ik was een schoolvoorbeeld om in aanmerking te komen voor een borstverkleining. Naast het feit dat er een cupmaat verschil zat tussen de twee borsten was de maat (75 F/G) ook al voldoende.

Mocht ik toen nog twijfels hebben gehad, dan werden deze door de verpleegkundige, maar zeker door dr. Bauland door alle goede uitleg van hetgeen mij te wachten stond op dat moment weggenomen. Sterker nog, ik werd alleen maar enthousiaster en kon eigenlijk niet wachten op de operatie.

Op vrijdag 6 mei 08.00 uur ‘s ochtends was het dan zover. Dr. Bauland tekende de borsten af en vertelde met mij nog een laatste maal wat er ging gebeuren. Vervolgens ging ik naar de operatiekamer waar alle voorbereidingen werden getroffen voor de operatie.

Het daar aanwezige team deed er alles aan om mij gerust te stellen. Ik voelde mij mede daardoor ook zeer op mijn gemak. Rond de klok van 08.45 ben ik lekker gaan slapen en om 11.30 uur heb ik zelf mijn echtgenote kunnen bellen met de mededeling dat alles prima was verlopen.

Na de operatie komt de periode van nazorg. Na een nachtje in de kliniek van Bauland Kliniek te zijn verbleven, mocht ik de ochtend daarop al naar huis. Dit voelde wel een beetje eng, maar is achteraf heel erg meegevallen.

De maandag na de operatie werd door een medewerker van Bauland Kliniek gebeld met de vraag hoe het ging en of ik nog iets nodig had. Al die zorg en aandacht; super gewoon!

Na twee weken mochten de hechtingen eruit. Ik had hier erg naar uitgekeken en had verwacht dat het nu snel beter zou gaan. Helaas had ik me daarin vergist. Door het weghalen van de zwaluwstaartjes viel de steun op het verse litteken weg en begon deze te trekken. De door Bauland Kliniek verstrekte sportbeha’s konden dit onvoldoende opvangen. Ik heb daarom zelf een hele stevige sportbeha gekocht. Daarna was dit probleempje opgelost.

In de vierde week leek het alsof de wond open ging. Na een telefoontje naar Bauland Kliniek kon ik de dag daarna direct komen voor een extra controle. Het bleek niet meer te zijn als dat een oplosbare inwendige hechting die zijn weg naar buiten zocht. Ook nu weer een staaltje van super nazorg.

Na 6 weken op controle geweest bij dr. Bauland. Hij was zeer tevreden over het resultaat en de voortgang van het herstel.

Het is nu 2 maanden geleden en terugkijkend kan ik niet anders zeggen dat het me alleszins is meegevallen. Het meest vervelende in de periode van herstel waren voor mij de eerste twee weken waarin ik echt niets mocht doen. Maar ja, dat ligt niet aan de ingreep maar aan mijn ongeduldige aard.

Dat ik de perfecte keus heb gemaakt voor Dr. Bauland en Bauland Kliniek mag gezien mijn verhaal wel duidelijk zijn. Zij krijgen van mij een dikke 10! Mijn echtgenoot geeft zelfs twee 10-en; voor iedere borst één.

Kortom, dr. Bauland en het gehele Bauland Kliniek team. Bedankt voor alle goede zorgen; het was in één woord super!

En nu; nu geniet ik volop van mijn kleinere borsten. Ik heb geen last meer van nek, schouders of wat dan ook. Sporten en het passen van kleren, bh’s en bikini’s is weer een feest. En tja, ook ik zeg dat ik het wellicht veel eerder had moeten doen.  Neemt niet weg dat ik na al dat lange nadenken er wel helemaal klaar voor was.

Marianne, 54 jaar


Aan een borstverkleining gaat heel veel denkwerk vooraf. Zowel voor de vrouw die de operatie ondergaat als voor de chirurg, die deze onderneemt. Want de vrouw kan wel een heleboel willen, maar het moet voor de betrokken chirurg wel haalbaar en uitvoerbaar zijn. Het is dan ook noodzakelijk, dat beide partijen op dezelfde golflengte liggen. Een borstoperatie is zeer persoonlijk en intiem en al gauw ben je op zoek naar mensen met een gezonde kijk : Sana Visie dus, de naam zegt het zelf al.

Ik ben zeer fortuinlijk geweest, want mijn chirurg was inderdaad zeer betrokken. Bovendien een kundig medicus, een kunstenaar bijna,  om van de enorme hompen die mijn leven om verschillende redenen zwaar belasten toch weer zo iets moois van te maken dat ik weer trots ben op mijn lijf.

Jarenlang speelde ik met de gedachte, stond vaak voor de spiegel en keek naar mijn grote borsten, probeerde mijn schouders los te draaien, want ik had chronisch pijn in mijn nek, de spieren steeds straks gespannen. Regelmatig hoofdpijn, een paar keer per week, en de laatste jaren was ik frequent visitor geworden bij de fysiotherapie, omdat nu ook mijn rug eronder begon te lijden. Alles staat natuurlijk met elkaar in verbinding en houdingen om één onderdeel van je lijf te ontlasten, hebben weer een negatieve uitwerking  op andere. Was het weer eens zo ver, dat ik ‘s morgens amper mijn bed uit kon, ging ik weer en paar weken naar de fysio om de boel weer los te krijgen, maar het resultaat was nooit blijvend, omdat ik gevolgen bestreed en niet de meest waarschijnlijke oorzaak.

Met het begin van het nieuwe jaar 2011, zat ik nog steeds te kijken met mijn oude zelf, in een vorm, die me al lang niet meer aanstond. Door de grootte omvang, die mijn cupmaat (een enorme F cup)  met zich mee bracht, was ik een vrouw geworden, die er niet meer op uit ging om kleren te kopen. Waarom ook ? Alle leuke dingen pasten toch niet. Alles wat de paspop met maat 36 zo leuk showde, werd wanstaltig in XXL.  In mijn hele klerenkast was geen blouse te vinden, want die waren voor mij niet te koop. Iets met knopen in de midden, ging niet. Ik kwam telkens 10- 15 cm tekort om de knopen dicht te maken en als ik de knopen al dicht kreeg, hingen de schouders op mijn ellebogen. Mijn garderobe bestond voornamelijk uit zwarte kleuren, die nog enigszins afkleedden, probeerde ik mezelf te sussen. Tot ik mezelf op foto’s zag. Ik vond het vreselijk en ging het ook vermijden. Wilde niet meer op foto’s staan, waar eerst een halve meter borsten kwamen en daarachter ergens mijn hoofd. Op familie portretten en feestfoto’s probeerde ik te stralen door afwezigheid.

Maar een besluit om een borstverkleining te ondergaan, is niet iets wat je lichtzinnig beslist. Niet van vandaag op morgen.  Maar wel op een morgen, dat je voor de zoveelste keer weer bijna niet kunt opstaan, niet kunt bukken, je ondergoed als een goochelaar moet aantrekken evenals je sokken. Dan is het gewoon klaar! Dan moet er iets gaan gebeuren. Meestal probeer je een leidraad te vinden door voor- en nadelen tegen elkaar af te zetten, maar in mijn geval kon ik eigenlijk geen nadelen bedenken. Want het houden van littekens classificeer ik niet zozeer als nadeel, maar enkel als gevolg van een ingreep. Dat er een kleine kans in zat, dat mijn tepels gevoelloos zouden blijven?? Nou ja, een kans. Niet meer dan dat. Maar ik ging nu puur voor mezelf en dan zou ik liever gevoelloze tepels hebben, dan chronisch pijn in mijn nek. De enige streep waar ik mezelf overheen moest trekken, was de kwestie van de narcose. Ik was in de gezegende omstandigheden, dat ik tot dan toe nooit iets erger had meegemaakt dan amandelen knippen. Dus volledige narcose was voor mij een echte hobbel. Dat ik dus voor een tijdje volledig van de wereld af zou zijn en daarna gewoon weer wakker worden, was voor mij een eng begrip. Raakte de controle kwijt. Maar zowel de anesthesist als ook mijn man (zelf verpleger) wisten mij goed uit te leggen, dat de huidige narcose heel iets anders is als in vroegere tijden. Nu is het meer een combinatie van een pijnstiller en een slaapmiddel, heel nauwkeurig te doseren, bijna tot op de minuut. Oke, dacht ik toen. Let’s do it !! Want dit was iets wat ik echt heel graag wilde.

In totaliteit ben ik vier keer in de kliniek geweest: de intake, de ingreep, de tussentijdse controle en de eindcontrole. Ik moet eerlijk zeggen, dat ik vanaf dag één een rotsvast vertrouwen kreeg. Ik kwam gewapend met allerlei vragen naar het intake gesprek en deze werden met kundigheid en geduld beantwoord. Normaal in een ziekenhuis voel je jezelf een nummer, dat zo snel mogelijk moet worden afgewerkt want “er zitten nog zoveel wachtenden na U “.  Hier in de Bodyclinic kreeg ik echt het gevoel, dat het om mij draaide en ik mocht vragen wat ik wilde. Aan de hand van een aanwezige monitor werd er tekst en uitleg gegeven, waarmee al veel van vragen van mijn lijstje beantwoord waren.

Wat heel erg belangrijk is voor zo’n ingrijpende operatie, is goede voorlichting en de juiste uitleg. En daarvoor was ik bij Bauland Kliniek aan het juiste adres. Had ik aan de narcose veel te zwaar getild, zo waren er ook dingen, die ik veel te licht opvatte. Achteraf gezien kan ik me niet meer voorstellen ooit zo gedacht te hebben, maar toch.

Onwetendheid is een slechte raadgever, zoals bleek. Ik meende warempel gewoon op ‘n donderdag geopereerd te kunnen worden, op vrijdag naar huis, een weekje rustig aan en dan weer aan de slag! Mooi niet!  Mijn behandelend chirurg, de Heer Constantijn Bauland, liet daar geen misverstanden over bestaan. Er stonden 6 weken voor. Hij gaf me duidelijk te verstaan, dat dit wel een voorwaarde was, want anders begon hij er niet aan. Heel logisch standpunt vanuit zijn optiek. Toch schrok ik er in eerste instantie wel van, want daar had ik niet op gerekend. Maar zoals gezegd, na zijn kalme en kundige uitleg werd mij veel meer duidelijk van wat het inhield, wat ik kon en moest verwachten, waar ik tegen op kon lopen. Ik vroeg naar mogelijke complicaties en ook hier werd geen geheim van gemaakt. Natuurlijk is iedere vrouw uniek en reageert en geneest ieder op eigen wijze, maar het kan geen kwaad om op dingen voorbereid te zijn. Door het open en vriendelijke karakter was er geen drempel bij het stellen en vragen en ik ging een heel stuk wijzer, uiterst tevreden en optimaal voorbereid naar buiten. Het zette mijn overtuiging alleen maar kracht bij.

En toen eenmaal de beslissing was gevallen, heb ik het ook niet onder stoelen of banken gestoken en tegen iedereen vertelt, die maar oprecht geïnteresseerd was. Voor mij was een borstoperatie geen taboe, zelfs niet op mijn werk, waar ik toch in een regelrechte mannenwereld verkeer en borsten altijd wel tot de verbeelding spreken en de grappen niet van de lucht zijn. En mijn borsten waren hoe dan ook een aandachtspunt, of twee!

Half April ging ik, toevallig ook op een donderdag, voor de 2e keer naar de kliniek. Dit keer voor de ingreep. Doordat mijn man me praktisch tot aan de deur van de operatiekamer mocht begeleiden verliep zelfs dit gedeelte heel rustig. Daarna stond ik er even alleen voor, maar op zich is dat prima verlopen. Ook het punt van de narcose, waar ik toch zo tegen op had gezien, was voorbij eer ik er erg in had.

Over de operatie zelf, waar het nu eigenlijk allemaal om ging, kan ik gewoon helemaal niets vertellen, want daar weet ik niets van. Was er wel bij, maar ook weer niet.

Mijn volgende bewuste moment was, dat ik mijn ogen open deed en de klok voor me zag: 12.50 uur, bijna 2 uur later dus. Maar ik was er weer en had nu ook de rust om me gewoon te laten weg zakken, want ik voelde me vreselijk moe en wilde eigenlijk alleen maar slapen.

Zo tegen 14.00 uur werd ik naar mijn kamer gebracht, waar mijn man me al opwachtte.

In de kamer werd de sluitband geopend, mijn verband gecheckt en ook de sportbeha aangemeten, die de eerste 6 weken mijn onafscheidelijke kompaan zou zijn. Natuurlijk was ik heel benieuwd naar mijn borsten, hoe ze er uit zouden zien. Mijn eerste indruk was: “Oh jee, het lijken wel gedeukte pingpong ballen”. Er zaten overal nog deuken in natuurlijk, omdat er onderhuids van alles was weg genomen en wat nog moest herstellen. Maar de verwondingen vielen me 300 % mee. Had eigenlijk een bloederiger geheel verwacht, maar dat was niet zo. Niets wat niet met een paar watten op te vangen was.

De sluitband werd weer op de plaats gebracht en deze moest ik de eerste 24 uur blijven dragen. No problem!

Dr. Bauland zelf kwam ook nog kijken aan mijn bed, hoe alles er voor stond en gaf nog verdere instructies Ik had eigenlijk helemaal geen problemen, geen tijd, geen gezeur, maar misschien moest dat nog komen.

De verzorging die me ten deel viel tijdens de twee dagen van verblijf is uitzonderlijk goed. Iets wat ik zeer zeker even wil noemen en onderstrepen, iets wat mij verbaasde, was het aantal keren, dat ik mijn naam en geboortedatum heb moeten noemen. Elke nieuwe verpleegkundige stelde me dezelfde vraag. Het protocol van patiënten check om verwisselingen en vergissingen te voorkomen, werd met uiterste precisie nageleefd. Mijn complimenten daarvoor.

Daags erna mocht ik al weer naar huis. Slapen Ik had geen pijn, maar voelde me wel kwetsbaar. Waarschijnlijk ook moe, want had natuurlijk helemaal niet kunnen slapen, zo op de rug. Ben dat niet gewend. Maar gelukkig is er altijd nog Animal Planet en ben ik een hoop te weten gekomen over de gebitsverzorging bij Nijlpaarden.

Zes weken herstel voor de boeg en al gauw merkte ik, dat ik me druk had gemaakt om dingen waar ik me absoluut niet om druk had hoeven maken, zoals de narcose, maar dat ik geen moment aan andere dingen had gedacht die serieus op me af kwamen, zoals de beperkte bewegingsvrijheid en het slapen op de rug. Beide waren een probleem. Om het eerste probleem te tackelen , heb ik voor mezelf een dagelijks schema opgezet van wandelen na de maaltijden. Hierdoor kreeg ik toch wat aan dagindeling en houvast en niet in de laatste plaats toch beweging. Het slapen was lastig omdat ik me in de slaap steeds om wilde draaien en er wakker van werd. Het wakkere gedeelte hield me dan voor dat dit niet mocht en het slaperige gedeelte draaide gewoon door. De enige oplossing was dan uit bed komen en “resetten”. Later heb ik dit probleem ondervangen door links en rechts van me een groot kussen te leggen en ik a.h.w. ingebed lag. Heb prima geslapen toen.

Pijn is iets, wat ik helemaal niet heb gehad. Nog geen minuut. Niet in de kliniek direct na de operatie, niet de eerste nacht, niet in de weken thuis. Helemaal niet. Verbazingwekkend eigenlijk. Heb me wel trouw aan de 4×2 paracetamol gehouden gedurende de eerste twee weken. Toen kreeg ik wat steken in de borsten, waar ik van schrok. Maar achteraf gezien is dit alleen maar iets goeds. Klinkt paradox, maar het gaf dus aan, dat de zenuwen in staat waren prikkels te voelen en hiermee aan het herstellen waren.

Mijn litteken heling verliep geheel naar wens. Vier dagen na thuiskomst gaven de schone gaasjes in mijn sportbeha al aan, dat dit prima verliep. Het dragen van de sportbeha was trouwens ook geen enkel probleem. Gaf toch duidelijk iets van bescherming, ook ‘s nachts.

Ook de opvang en het begrip thuis dient niet te worden onderschat. Want je voelt je echt hulpeloos, zeker wanneer nog geen pot augurken uit de koelkast mag/kunt tillen, haren kammen en douchen nog problematisch is. Mijn dochter en mijn man waren echt steun en toeverlaat. In andere tijden, met kleine kinderen, was dit voor mij niet mogelijk geweest. Maar nu was de tijd rijp, om het zo maar eens te zeggen en heb ik het met volle overtuiging kunnen ondergaan en alle energie en overtuiging kunnen steken in het herstel.

Inmiddels ben ik 8 weken verder, mijn borsten zien er goed uit en ik heb ook het vertrouwen, dat het uiteindelijk een mooi plaatje zal worden.

Momenteel zie ik nog wat deuken in mijn linkerborst en trekt daar het litteken, omdat  het innerlijke herstel nog niet optimaal voltooid is. Iets wat gezien de tijd ook nog niet mogelijk zou zijn.

Dr. Bauland, als specialist , was heel tevreden over het resultaat en drukte me op het hart om toch nog wat geduld te hebben. Dus voorlopig smeer en masseer ik nog maar even door en geniet ondertussen wel al volop van de leuke lingerie setjes, die ik inmiddels heb kunnen aanschaffen en nu weer mag dragen.

Heb ook weer mijn werk hervat en in deze “mannenwereld” waren de complimenten toch rijkelijk.  Zo van: “Oh, ben jij het? Ik dacht, dat we een nieuwe kracht hadden”. Een collega kwam zelfs met uitgestoken hand naar me toe en zei: “Gefeliciteerd meid, wat zie jij er goed uit! ”

Als ik dan dit lange verhaal kort zou willen samen vatten:

Mijn borstverkleining is een weloverwogen beslissing geweest, waar ik geen moment twijfel over heb gehad. Het was een unieke ervaring. Van de ene kant iets wat puur voor mezelf was  maar daarnaast toch ook iets wat ik samen met mijn man heb beleefd. Over het resultaat tot nu toe zijn we zeer tevreden.

De operatie is prima verlopen, de nazorg uitstekend, herstelperiode volgens het boekje. Had me van te voren op zwaardere tijden ingesteld, omdat ik dit toch per se wilde. Heb niet kunnen bedenken, dat het allemaal zo wonderwel zou verlopen. Maar misschien dat ook de combinatie in mijn geval ideaal was: goede instelling en overtuiging, uistekende medische zorg en verzorging, niet roken, tot de letter houden aan de voorschriften en medicatie, maar bovenal… de kundige handen van een goede chirurg. Want als de operatie op zich niet goed wordt uitgevoerd, heeft ook het vervolg verhaal minder kans op slagen.

Afsluitend kan ik alleen zeggen: alle lof voor de Bodyclinic Bauland Kliniek, waar wondertjes en wonderen gewoon binnen handbereik zijn!!!

Marianne 54 jaar.

Bianca


Eindelijk is het zover ik heb een afspraak voor een intake gesprek. Na jaren van twijfel of ik het wel moet laten doen. Mijn klachten werden groter en de borsten ook. Mijn laatste nieuwe BH was weer een cupmaat groter en dat was  de druppel om. Een gesprek aan te gaan. Ikzelf was heel onzeker maar de mensen om me heen hadden het volle begrip.

Eenmaal bij dokter Bauland en zijn team was ik helemaal om. Ik kreeg foto’s te zien  en alles werd heel rustig en duidelijk uitgelegd. Ik was helemaal om ik had A gezegd en zou nu ook B zeggen. De dagen tot de operatie datum waren spannend. Ik was op de dag zelf erg zenuwachtig. Maar iedereen was heel rustig en vriendelijk en stelde me erg op me gemak.

Toen ik wakker werd had ik aan de linkerkant een branderig gevoel en daar werd meteen op gereageerd, 1 nachtje moest ik blijven de zorg was erg goed en alles werd goed in de gaten gehouden. Ook dokter Bauland is nog even langs geweest ter controle maar alles zag er goed uit. De volgende ochtend kwam de anesthesist en dokter Bauland nog een keer langs. Met de mededeling dat als er iets was, ik altijd kon bellen, mocht ik weer naar huis.

De dinsdag na de operatie werd ik gebeld door Bauland Kliniek. Ze vroegen of alles goed ging hoe het met de pijn was, of de BH die ik van hun kreeg nog goed zat. Ik heb ze verteld dat het goed ging maar het enigste wat me erg tegenviel en waar ik ook erg tegenop zag was het op de rug slapen.
Dat hoorde ze heel veel. Ik had gedacht na 2 weken weer op mijn zij te kunnen liggen maar dat ging echt nog niet lukken. Na 5 weken begon ik me echt wat beter te voelen. Geleidelijk aan kon ik weer steeds meer en werd ik steeds gelukkiger. Mijn lichaam is  nu weer in verhouding. Ik ben super trots, blij en wil hierbij dokter Bauland en alle medewerkers van Bauland Kliniek bedanken voor hun inzet

Anoniem


Het is nu een jaar geleden………………………….Mijn laatste controle gehad in december. Na veel gepeins en onzekere gevoelens ben ik er helemaal klaar mee!! Mijn afspraak staat met dr. Bauland. Na overleg met mijn huisarts en onze bedrijfsarts waarmee ik intensief samenwerk, waarbij dr. Bauland bekend staat als een vakkundig specialist, ga ik naar hem toe.

Samen met mijn partner ging ik een jaar geleden naar hem toe. Nadat ik mijn verhaal gedaan had wil hij graag eens kijken. Onzeker laat ik zien waar ik voor kom, echter toen dr. Bauland aangaf dat hij precies begreep wat ik bedoelde leek het of er een grote last van mijn schouders viel.

Mijn probleem werd begrepen. Ik was een geschikte kandidaat.

Uitgebreid hebben we gesproken over de reden waarom ik een borstverkleining wilde.

Op de eerste plaats had ik al jarenlang een hekel aan mijn lijf. Mijn borsten pasten gewoon niet in mijn lijf. Toch gaf de doorslag dat ik heel veel lichamelijke klachten kreeg waardoor ik niet meer kon sporten, paracetamol moest slikken voor de pijn, mijn gewicht toenam doordat sporten steeds moeilijker ging….

26 februari ben ik ‘s ochtends als eerste geopereerd. Zoals bij iedereen ongetwijfeld het geval, is dit spannend, je bent onzeker want je weet niet hoe alles gaat verlopen en je hebt geen idee hoe je na de operatie eruit zult zien. Maar ik had er alle vertrouwen in. De narcose zag ik het meeste tegenop. Ik werd echter heel goed opgevangen door het verplegend personeel die zorgde dat uiteindelijk alles ging zoals het hoorde.

‘s Avonds, na een dag slapen en rusten kreeg ik mijn sport bh aan. Ze constateerden wel een wat grotere linkerborst maar dat zou allemaal goed komen. Ik vertrouwde daar volledig op. Na een nacht wat onrustig te hebben geslapen kwam ‘s morgen dr. Bauland de controle doen. Bij die controle constateerde ook hij dat mijn linkerborst toch wel gezwollen was. Het zou een kleine nabloeding kunnen zijn die in de komende tijd met rust vanzelf zou verdwijnen.

In tegenstelling tot bijna iedereen die dit meemaakt ging het bij mij niet vanzelf over.

Bij de eerste controle kreeg ik te horen dat de borst nog wel erg groot was. Ik kreeg zalf mee om te smeren, en moest snel weer terug komen voor een controle.

Na nog een controle werd ik geadviseerd om naar de lymfe- en drainagetherapie te gaan. Ook goed, echter dit hielp ook niet.

Weer terug op controle, en toen werd het spannend. Dr Bauland wilde graag een MRI scan daar hij wilde zien hoe mijn borst ervan binnen uitzag daar hij niet wist wat er aan de hand was. Dat was voor mij het ergste moment in dit verhaal. Wat moet dit zijn, en als de specialist het niet meer weet, terwijl ik toch alle vertrouwen in hem had. Dr. Bauland regelde zelf een afspraak en ik kon binnen enkele dagen al terecht.

Dit was voor mij een zware week. Ik zou toch niet iets ernstigs hebben???

Uiteindelijk kreeg ik de uitslag op 28 april. Dr. Bauland kwam binnen en als eerste zei hij dat ik me geen zorgen hoefde te maken daar het echt ging om een flinke nabloeding.

Wat eraan te doen? Wachten en hopen dat het alsnog verdwijnen zou, echter dr. Bauland had daar geen goede verwachtingen over. Hij stelde voor om een spuit te zetten en zo proberen het overtollige bloed weg te zuigen. Dit zou zonder verdoving gaan, pijnlijk zijn, maar hij zou mij daar wel doorheen praten. Wanneer? Nu meteen was zijn antwoord als ik er klaar voor was. Nou dat gedaan, en het was geen pretje, echter de blijdschap dat er niets ernstigs aan de hand was overheerste. Na enkele weken is deze behandeling nog een keer herhaald. Mijn borst kreeg weer een normale vorm.

3 maanden later weer op controle. Mijn borst was veranderd van een groot vierkant blok tot een mooie normaal uitziende borst.

Waarom ik dit verhaal schrijf?

In 98% van de gevallen gaat het altijd volgens het boekje. Na 6 weken kun je bijna alles weer. Bij mij ging het niet goed. Echter de nazorg is van zodanige kwaliteit dat ik geen moment gedacht heb waar ben ik aan begonnen?

Er was 1 moment waar ik bang was, en dat was het moment dat dr. Bauland aangaf het ook niet meer precies te weten hoe het zat en ik in de MRI moest.

Ik waardeer zijn eerlijke manier van werken, zijn daadkrachtige aanpak, en zijn menselijkheid daar ik duidelijk kon merken dat ook hij dit niet prettig vond, en er alles aan wilde doen om mij te helpen.

Iedereen wordt gewezen op de mogelijke vervelende gevolgen, ga er realistisch mee om, maar ben niet bang om het te doen. Ik voel me de gelukkigste vrouw ter wereld met borsten die passen in mijn lijf!

Annemarie


Via mijn huisarts heb ik een afspraak kunnen maken bij Bauland Kliniek. Mijn voorkeur ging uit naar een kleinschaliger kliniek met de meest moderne technieken i.p.v. een ziekenhuis. Dat gaf me het beste gevoel. Ik heb ook  via internet veel informatie over sanavisie ingelezen. Het intakegesprek en de kennismaking  met Plastisch Chirurg  drs. Bauland was eind augustus, de operatiedatum 10 november. Bij het intakegesprek werd  er voor mij alle tijd genomen om mij het beste voor te bereiden  voor een borstverkleinende operatie, ik kreeg videobeelden te zien en er werden foto’s gemaakt van mijn borsten. Deze ingreep had ik goed overwogen. De wachttijd voor de operatie was eigenlijk heel kort, nog geen drie maanden, maar die tijd heeft voor mij toch wel heel lang geduurd. Ik had de stap gezet voor de operatie te ondergaan, maar toch…..

Nu was voor mij het moment daar om deze operatie aan te gaan. Ik was er helemaal klaar voor, psychisch  had ik er toch wel heel wat jaren van mijn leven onder geleden, daarbij ook fysieke klachten. Eigenlijk had ik al jaren eerder deze stap moeten zetten, maar heb het nooit aangedurfd. Na de intake en de informatie had ik alle vertrouwen in dokter Bauland en zijn team.

De operatie is goed verlopen; Dit kwam dr.Bauland mij direct zelf  persoonlijk vertellen toen ik op  de nazorgkamer lag; reductie rechts 564 gram, reductie links 570 gram. daarbij wil ik ook de anesthesioloog bedanken en het hele medische team. Na de operatie ben ik helemaal niet ziek geweest van de narcose. ook de nazorg en de kamer was prima. Van G 85 naar D 85,  dat is toch wel een groot verschil, onvoorstelbaar, wat een  medische deskundigheid en  vakbekwaamheid . Alles voelde veel lichter ik had al direct goed gevoel in de tepels en ik merkte dat ik beter kon ademhalen. Ik was er heel gelukkig onder. En zo snel na een overnachting al weer naar huis.

Ook mijn omgeving stond versteld  en ikzelf ben heel gelukkig met het resultaat. De genezing zal best nog wel een hele tijd duren. Er is mij gezegd dat ik daarvoor toch wel een klein jaar  moet uittrekken.  Nu zeven weken na operatiedatum, ga ik al mijn werkzaamheden weer oppakken voor de CIT-thuiszorg. Ik wil dan ook dr. Bauland en het hele medische team ontzettend bedanken voor de geslaagde operatie.

Anja


Mijn naam is Anja Janssen-Broeren en graag wil ik mijn ervaring met jullie delen over mijn borstverkleining bij Bauland Kliniek in Mill.
Op 19 Augustus had ik mijn eerste intake gesprek met Stijn Bauland de plastisch chirurg en Ingrid, dit was zo`n fijn gesprek alles werd je haarfijn uitgelegd en je kon vragen stellen. Ze hebben alle tijd voor je super een dikke 10.
Op 22 oktober was de grote dag en ook weer werd alles haarfijn uitgelegd van begin dat je binnen komt tot op de o.k. dit is ook een dikke 10.
Om 9.45u werdt ik geopereerd en om 11.30u kwam ik weer bij zonder pijn, 11.45u weer naar de afdeling ook daar werd ik weer super goed verzorgd.
Stijn Bauland kwam ook nog langs om te kijken of alles er goed uit zag, en hoe ik me zelf voelde, ook de anesthesioloog kwam langs om te kijken of alles goed was,de verpleging kwam op tijd vragen of alles naar wens was ook hier weer een dikke 10.
De volgende dag kwam de anesthesioloog en Stijn Bauland nog langs om alles te controleren alles was goed en ik mocht naar huis, dit was zaterdags.
S`maandags ging de telefoon dit was Bauland Kliniek om te vragen hoe het ging ik vind dit gewoonweg super hier ook weer een dikke 10 voor.
Ik had BH maat 85 E en nu 80 C ik heb er geen spijt van zou het zo weer laten doen,had altijd last van hoofdpijn en last van de rug en schouders nu niet meer.
Ben nu voor de laatste controle geweest en alles is perfect in totaal is er 614 gram eraf gehaald.
Ik heb nu weer mooie borsten.
Ik kan het iedereen aanbevelen die er nu nog over twijfelen.
Ik wil via deze weg ook alle mensen van Bauland Kliniek bedanken voor de goede zorgen TOPPIE!

Katrie


In juli heb ik in samenspraak met de huisarts de knoop doorgehakt om een borstverkleining te laten doen. De afgelopen jaren had ik nl. steeds meer schouder- en nekklachten gekregen door de zwaarte van mijn borsten. Ik werd vriendelijk te woord gestaan en er kon een afspraak gemaakt worden voor eind augustus. Er werd informatie opgestuurd om alvast door te lezen.

Toen ik op de 1ste afspraak kwam viel me meteen op hoe cliëntvriendelijk, gestroomlijnd en professioneel alles verliep. Tijdens het voorlichtingsgesprek liet de doktersassistente een fotopresentatie zien van wat me allemaal te wachten stond. Beelden zeggen zoveel meer dan woorden alleen dus dat vond ik geweldig. Er werd rustig uitleg gegeven en hierna kwam drs. Bauland om kennis te maken. Ook hij maakte meteen een betrouwbare, deskundige en vriendelijke indruk op mij. Na de intake had ik een gesprek met de anesthesist om me voor te bereiden op de operatie. Ook dit gesprek verliep goed.

Op 24 september is de operatie uitgevoerd. Ik was van tevoren best wel zenuwachtig maar ik werd door de medewerkers zo rustig en vriendelijk te woord gestaan dat de angst plaats maakte voor vertrouwen dat het allemaal goed zou gaan. En zo is het ook gegaan. Na de operatie maakten de verpleegkundigen op de afdeling ook een uitstekende indruk op mij. Ik werd zelfs op de zondag na de operatie gebeld met de vraag hoe het met me ging. Ik was perplex over zoveel aandacht.

Het herstel is voorspoedig verlopen en ik ben van een zware last verlost (van cup F naar C)!

Over het gehele traject heb ik niets dan lof te melden en ik bedank alle medewerkers van Bauland Kliniek, hiervoor. Andere instanties zouden hieraan een voorbeeld kunnen nemen!

Jet, 20 jaar


Ik ben Jet, 20 jaar en ik heb een borstverkleining gehad bij Bauland Kliniek, door dr. Bauland. Na lang wikken en wegen heb ik besloten om de mogelijkheden voor een borstverkleining te bekijken, omdat ik erg veel last had van mijn grote borsten. Bijvoorbeeld tijdens het sporten en het kopen van kleding/lingerie/bikini’s, maar ook in het dagelijks leven heb ik er last van ervaren. Uiteindelijk ben ik naar de huisarts gegaan en deze heeft mij direct doorverwezen naar de plastische chirurg. De eerste afspraak met de plastische chirurg was in een regulier ziekenhuis. Deze chirurg heeft toen de aanvraag voor de zorgverzekering ingediend en uiteindelijk kreeg ik bericht dat de operatie volledig vergoed zou worden. Op dat moment kwam Bauland Kliniek in beeld. Mijn moeder had erover gelezen en zodoende ben ik hier terecht gekomen. Na een informatieavond bezocht te hebben, was ik direct enthousiast. De mensen waren bijzonder aardig en het was allemaal erg laagdrempelig. Een maand later had ik mijn eerste afspraak in de kliniek. Omdat ik pas in de zomer geopereerd wilde worden (ik studeer en dus was de vakantie voor mij de ideale rustperiode), ben ik later nog een keer terug geweest om alles voor de anesthesie door te spreken en dr. Bauland te ontmoeten. Natuurlijk is het eng om de eerste keer daar zo te staan, terwijl je ‘bekeken’ wordt, maar de schaamte valt al snel weg.

Uiteindelijk ben ik op 9 juli geopereerd. Toen ik ‘s ochtends naar Bauland Kliniek reed, was ik best een beetje zenuwachtig. Eenmaal daar, werd ik erg op m’n gemak gesteld. Alles werd duidelijk uitgelegd en wanneer ik een vraag had, werd deze snel, duidelijk en in alle eerlijkheid beantwoord. Om 10.30 ben ik geopereerd en om 12.30 lag ik al weer op mijn eigen kamer. Het is dan best maf om wakker te worden met een D-cup, welke eerst een G-cup was. De dag van de operatie en de nacht die daarop volgde heb ik in de kliniek doorgebracht. Al het verplegend personeel was ontzettend aardig en er werd heel erg goed voor me gezorgd. Beter had ik het me niet kunnen wensen!

De herstelperiode van 6 weken die vooraf aangegeven werd, heb ik zo goed mogelijk in acht proberen te nemen. Ik heb het geluk dat ik nog heel erg jong ben, waardoor mijn herstel erg vlot is verlopen. Na 4 weken kon ik zonder problemen weer autorijden en na 6 weken was ook sporten geen probleem meer. Ook de littekens vallen mij enorm mee. Ik had niet verwacht dat het er na zo’n korte tijd al zo mooi uit zou zien.

Alles is mij zo enorm meegevallen, ik zou het zo weer doen. Dr. Bauland en de rest van het personeel van Bauland Kliniek: enorm bedankt voor alle goede zorgen!!!


 

Ook een review schrijven?
Wij horen heel graag hoe u uw behandeling bij Bauland Kliniek heeft ervaren!